از پطر تا پوتین

‎از‎ ایرج آرین پور





ایرانیان از قرن هیجدهم تاکنون شنیده اند و خوانده اند که پطر کبیر تزار معروف روسیه که بین سالهای 1682 و 1725 بر روسیه حکومت می کرد به آبهای خلیج فارس چشم طمع داشته و حتی در وصیتنامه خویش به فرمانروایان بعدی روسیه توصیه کرده است که هیچگاه از این اندیشه غافل نشوند و از هر فرصتی برای دسترسی به آبهای گرم بهره گیری کنند. با آنکه عده ای نظر بر ساختگی بودن چنین وصیتنامه ای دارند اما گروه زیادی نیز آنرا باور دارند و شواهد و قرائن تاریخی و گفتار و رفتار حاکمان بعدی روسیه و سپس اتحاد جماهیر شوروی و اینک روسیه کنونی چنین باوری را تقویت می کند. برخی از صاحبنظران براین اعتقادند که ساختگی نامیدن وصیتنامه پطر کبیربه سبب ترس از تکفیر ملاها بوده است که در دوران فتحعلی شاه باعث شدند در دو جنگ فتوائی و جهادی ایران و روسیه بخش مهمی از ناحیه شمال غربی ایران ضمیمه خاک روسیه شود و مرحله ای از وصیتنامه پطر کبیر جامه عمل بپوشد و مسجل شود. وصیتنامه ای که به پطر کبیر منسوب شده گوشه ای از برنامه های جهانگیری او را روشن میسازد. این وصیتنامه شامل 12 ماده است که قسمت عمده یازده ماده آن مربوط به هدفهایی است که دولت روسیه باید در خاک اروپا و در بین کشورهای اروپایی دنبال کند تا به هدفهای جاه طلبانه خود و تسلط بر اکثر این کشورها و بر آبهای گرم دریای سیاه و دریای بالتیک دست یابد. تنها ماده نهم این وصیتنامه است که میتواند و باید از نظر ایرانیان جالب باشد بخصوص که پس از مطالعه آن مشخص خواهد شد آنچه اکنون مسئولان جمهوری اسلامی در سیاست خارجی کشور ایران انجام می دهند تنها به منظور برجا نگاهداشتن رژیم ساختگی، التقاطی و التحادی ولایت فقیه می باشد و همین سیاستهای ضد ملی است که دست یابی دولت کنونی روسیه و دارو دسته ولادیمیر پوتین را به اهداف قدیمی پطر کبیر بخصوص دست یابی به آبهای گرم خلیج فارس، بسیار تسهیل کرده و خطر آنرا در سطحی بسیار بالا افزایش داده است. برای آنکه قضیه بیشتر روشن شود اجازه دهید بخشی از ماده نهم وصیتنامه پطر کبیر را با استفاده از تحقیق شادروان استاد سعید نفیسی در جلد اول "تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران" نقل کنیم: ماده 9- دولت روسیه را وقتی می توان دولت واقعی نامید که پایتخت خویش را به استانبول که کلید گنج های اروپا و آسیا است منتقل سازد، زیرا هر کس که استانبول و اطراف آن را در اختیار داشته باشد. همه جهان را در دست خواهد داشت. برای رسیدن به این مقصود باید بین دولتهای ایران و عثمانی نفاق افکند تا همیشه بین آنها جنگ باشد. اختلاف مذهب و عقیده ای که مردم شیعه با مردم سنی دارند از هر لشکر و سلاحی بیشتر کارگر است و برای تامین مقصود ما و تسلط روسیه بر آنها بهترین وسیله است. بر شما واجب است همواره و به هر وسیله ای که می توانید دوگانگی را در بین آنان بیشتر و شدیدتر کنید: آنچه بیش از هر چیز مرا خرسند می سازد. دو چیز است" یکی اختلاف عقیده بین شیعه و سنی و استیلای روحانیان بر ملل مسلمان، زیرا این گروه مانع از آنند که مسلمانان چشم و گوششان باز شود و در کار خود چاره جویی کنند. چنانکه استیلای روحانیان ما بود که در این مدت روسیه را در پست ترین مرحله حیات خود نگاه داشت و از پیشرفت و برتری آن مما نعت به عمل آورد تا آنکه من با هزاران رنج و دشواری این مانع بزرگ را از پیش پای ملت خود برداشتم و دست آنها را از کارهای دولت کوتاه کردم تا به نماز و دعا اکتفا کنند.